ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਲਈ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਸਨ
ਰੋਜ਼ 30 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਰਿਕਸ਼ਾ ਚਲਾਇਆ ਤੇ ਸੜਕ ਕੰਢੇ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ
ਓਡੀਸ਼ਾ ਦੇ ਸੰਬਲਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਇਨਸਾਨੀ ਜਜ਼ਬੇ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਪ੍ਰਤੀ ਅਥਾਹ ਪਿਆਰ ਦੀ ਨਵੀਂ ਮਿਸਾਲ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। 70 ਸਾਲਾ ਬਾਬੂ ਲੋਹਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੀਮਾਰ ਪਤਨੀ ਜੋਤੀ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਉਹ ਕਰ ਦਿਖਾਇਆ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਅਸੰਭਵ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪਿਛਲੇ ਨਵੰਬਰ ਵਿੱਚ ਜੋਤੀ ਨੂੰ ਦੌਰਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਟਕ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਗਰੀਬੀ ਕਾਰਨ ਬਾਬੂ ਲੋਹਾਰ ਕੋਲ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਲਈ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਹਾਰੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਕਸ਼ਾ ਨੂੰ ਹੀ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਬਣਾ ਕੇ 300 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਕਟਕ ਲਈ ਚਾਲੇ ਪਾ ਦਿੱਤੇ।
ਕੜਾਕੇ ਦੀ ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਨੌਂ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਟਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਲਗਭਗ 30 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਰਿਕਸ਼ਾ ਚਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਸੌਣਾ ਉਸਦੀ ਰੁਟੀਨ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਸੰਬਲਪੁਰ ਮੁੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਾਦਸਾ ਵਾਪਰ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਤਾਂਗੀ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਐਸ.ਐਚ.ਓ. ਵਿਕਾਸ ਸੇਠੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀ ਅਤੇ ਗੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਘਰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਬਾਬੂ ਲੋਹਾਰ ਨੇ ਬੜੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹੀ ਪਿਆਰ ਹਨ—ਇੱਕ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਉਸਦਾ ਰਿਕਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ।
ਬਾਬੂ ਲੋਹਾਰ ਦੇ ਇਸ ਆਤਮ-ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਭਰੋਸੇ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ‘ਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਕਦੀ ਲੈਣ ਲਈ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਬਾਕੀ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। 70 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਰਿਕਸ਼ਾ ਰਾਹੀਂ ਕੁੱਲ 600 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (ਆਉਣ-ਜਾਣ) ਦਾ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਅੱਜ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ‘ਤੇ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
