ਨਜ਼ਰੀਆ

ਟੋਕਿਓ ਪੈਰਾਲਿੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਮੈਡਲਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ

ਫ਼ੈਕ੍ਟ ਸਮਾਚਾਰ ਸੇਵਾ ਅਗਸਤ 31

ਟੋਕਿਓ ਪੈਰਾਲਿੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਅਵਨੀ ਲੇਖਰਾ ਨੇ ਆਰ 2 ਵਿਮਿੰਸ 10 ਮੀਟਰ ਏਅਰ ਰਾਇਫਲ ਸਟੈਂਡਿੰਗ ਐਸਐਚ 1 ਇਵੇਂਟ ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਇਤਹਾਸ ਰਚ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਪੈਰਾਲਿੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਗੋਲਡ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਮਿਤ ਐਂਟੀਲ ਨੇ ਜੇਵਲਿਨ ਥਰੋ ਐਫ 64 ਕੈਟਿਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵਰਲਡ ਰੇਕਾਰਡ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਗੋਲਡ ਦਵਾਇਆ। ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਵਿਨਾਬੇਨ ਪਟੇਲ ਨੇ ਵਿਮਿੰਸ ਸਿੰਗਲ ਕਲਾਸ 4 ਟੇਬਲ ਟੇਨਿਸ ਇਵੇਂਟ ਵਿੱਚ ਸਿਲਵਰ ਜਿਤਿਆ , ਜੋ ਪੈਰਾਲਿੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਟੇਬਲ ਟੇਨਿਸ ਮੇਡਲ ਹੈ। ਇਹੀ ਨਹੀਂ ਯੋਗੇਸ਼ ਕਠੁਨਿਆ ਨੇ ਡਿਸਕਸ ਥਰੋਅ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਮੇਂਸ ਹਾਈ ਜੰਪ ਟੀ 47 ਇਵੇਂਟ ਵਿੱਚ ਸਿਲਵਰ ਜਿੱਤੇ ਹਨ। ਦਵਿੰਦਰ ਝਾਂਝਰਿਆ ਵੀ ਜੈਵਲਿਨ ਥਰੋ ਵਿੱਚ ਸਿਲਵਰ ਲੈ ਆਏ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਗੋਲਡ ਦੀ ਉਮੀਦ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ , ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਲਵਰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੱਲਕੀ ਜਿਹੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵੀ ਲਿਆਇਆ।

ਬਹਿਰਹਾਲ , ਟੋਕਿਓ ਪੈਰਾਲਿੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੁਣ ਤੱਕ 7 ਮੈਡਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਮੈਡਲ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ 34ਵੇਂ ਸਥਾਨ ਤੇ ਹੈ। ਪਦਕ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਲਿਹਾਜ਼ ਨਾਲ ਇਹ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਭਤੋਂ ਵਧਿਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦਾ ਜਜਬਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸਹੀ ਵਿੱਚ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਰੀਰਕ ਰੂਪ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਦਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਣਾ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰੇਂਦਰ ਮੋਦੀ ਨੇ ਜਰੂਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆਂਗ ਨਾਮ ਦੇ ਕੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਜ਼ਰ ਬਦਲਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ , ਪਰ ਇਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾ ਸਕਦੀ , ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਮਾਜ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਮੈਬਰਾਂ ਨੂੰ ਲੇਵਲ ਪਲੇਇੰਗ ਫੀਲਡ ਉਪਲੱਬਧ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।

ਇਸ ਟੀਚੇ ਤੋਂ ਅਸੀ ਕਿੰਨੇ ਦੂਰ ਹਾਂ , ਇਹ ਆਮ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਅਤੇ ਵਿਵਹਾਰ ਵਿੱਚ ਇਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਨਹੀਂ , ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਵੀ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੇ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਇੰਫਰਾਸਟਰਕਚਰ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ ਹਾਂ। 2011 ਦੀ ਜਨਗਣਨਾ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ 2 . 68 ਕਰੋੜ ਲੋਕ ਸਰੀਰਕ ਰੂਪ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਗਏ , ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ 20 ਫੀਸਦੀ ਨੂੰ ਚਲਣ – ਫਿਰਣ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ ਅਤੇ 19 ਫੀਸਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਹੀਣ ਸਨ। ਸਾਲ 2015 ਵਿੱਚ ਐਕਸੇਸਿਬਲ ਇੰਡਿਆ ਕੈਂਪੇਨ ਲਾਂਚ ਹੋਇਆ , ਜਿਸਦਾ ਮਕਸਦ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ , ਪਬਲਿਕ ਸਪੇਸ ਅਤੇ ਆਈਟੀ ਇੰਫਰਾਸਟਰਕਚਰ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆਂਗ ਸਮੁਦਾਏ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ। ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਕੀੜੀ ਜਿੰਨੀ ਰਫਤਾਰ ਦਾ ਇਹ ਆਲਮ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਸੰਸਦੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਚੋਣ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਬਿਲਡਿੰਗਾ ਵਿੱਚੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਿਰਫ 29 .7 ਫੀਸਦੀ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿਵਿਆਂਗ ਸਮੁਦਾਏ ਲਈ ਐਕਸੇਸਿਬਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਿਆ ਹੈ।

ਉਪਲੱਬਧ ਅੰਕੜਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ ਦੇਸ਼ ਦੇ 45 ਫੀਸਦੀ ਦਿਵਿਆਂਗ ਅੱਜ ਵੀ ਅਨਪੜ੍ਹ ਹਨ। ਸਿਰਫ 36 ਫੀਸਦੀ ਹੀ ਵਰਕਫੋਰਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਜਾਹਿਰ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਿਵਿਆਂਗ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਣ ਵਿੱਚ ਅਸੀ ਬਹੁਤ ਪਿੱਛੇ ਹਾਂ। ਟੋਕਿਓ ਪੈਰਾਲਿੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਵਰ੍ਹਦੇ ਮੈਡਲਾਂ ਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ ਉਦੋਂ ਹੈ , ਜਦੋਂ ਅਸੀ ਇਸ ਸਮੁਦਾਏ ਦੀ ਅਸਲੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਯਕੀਨੀ ਕਰਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ।

ਜਸਵਿੰਦਰ ਕੌਰ